Toen ik afgelopen maandag wakker werd besefte ik dat het een belangrijke weegk zou worden. Maar ik had ziet veel tijd om na te denken, want ik wilde vroeg in het Erasmus MC zijn voor de CT-scan. Op weg naar de metro zette ik muziek op. Ik weet niet wat het is, maar ik luister steeds meer muziek. Dat maakt me rustig. Razendsnel arriveerde ik bij het Erasmus MC…. Ik ga nog eens houden van het openbaar vervoer. Toen ik de metro uit liep, liep er vlak voor me een jonge vader met een jongetje van hooguit zes jaar oud voor me. Hand in hand. Het jongetje was kaal. Veilig aan de hand van zijn vader……Ik slikte…. Wat een ‘kut-wereld’ dacht ik even. In de drukte van het Erasmus raakten we elkaar kwijt. Ik moest even zoeken naar Radiologie, maar dat ging snel. Ik kreeg contrast-vloeistof met jodium ingespoten. Je krijgt het er even warm van. De scans waren binnen drie minuten gepiept. Lekker als je een botscan van 50 minuten bent gewend. Nu maar op weg naar woensdag voor de uitslagen…..

Dinsdag 11.00 uur…. Ik krijg verpleging Daniel den Hoed aan de lijn….’….uw afspraak gaat woensdag niet door….’ ……We hebben nog niet alle uitslagen…..’ Ik vloek binnensmond. Maar het was toch allemaal zo gepland…… antwoord ik een beetje wanhopig…..De verpleegkundige weet het ook niet. Pfff….. Vijf minuten later gaat mijn telefoon weer. Dr. De Wit zelf aan de lijn [ ik kan hem steeds meer waarderen]. Hij geeft aan dat alles toch echt te strak gepland was en hij vindt het echt vervelend dat ik misschien nu met een onzeker gevoel op vakantie ga, maar het is even wat het is. Wel geeft hij aan dat er weinig veranderd is op de botscans. Dat is mooi, maar maakt mij nog zenuwachtiger over de CT-scan en mijn organen. ‘….Fred, ga uitrusten en vooral genieten in Azië….we zien elkaar over een paar weken….’ Tsja, dokter, je hebt gelijk, maar zo eenvoudig is het niet altijd. Ik ga proberen een knop in mijn hoofd om te zetten, alles even te vergeten en met een rugzak naar Vietnam en Cambodja……. Tot over een paar weken, vrienden. Ik ga veel wierook en kaarsen aansteken in de tempels aldaar.   

 

2 responses found
Jos Mannaart on woensdag 31 januari 2018 21:55 said:
Beste Fred,
Komplimenten voor je stukjes. Ik lees ze allemaal.
IK ben een lotgenoot met bijna hetzelfde ziekteproces.In november zit in ook aan de hormonale therapie. Mijn PSA is ook gedaald naar 2,8 (in januari). Ik wens jou en je gezin een prettige vakantie,IK ga in september ook 25 dgn naar Vietnam,

Groet,
Jos Mannaart
Zoetermeer (60 jaar)
0 0
Jos Mannaart on woensdag 31 januari 2018 21:50 said:
AA
0 0
Reageer