Verleden week donderdag stormde ons tuinhek van 200 x 200 cm eruit. De wind en storm waren heftig. Symbolisch ? Geen idee. Na een verdubbeling van mijn PSA-waarde in november 2017 was er weer een verdubbeling naar 4,0 PSA-waarde twee weken geleden. Volgens mijn specialist moet ik er niet van schrikken….. maar toch….. Een goede vriend noemde mij positief : Fred 4.0 …… Lekker dan. Mijn specialist – dr. De Wit – in Daniel den Hoed in Rotterdam-Zuid gaf aan dat de kanker weer groeide. Ja, de kankerratjes rennen nu door mijn lijf. Maar waar dokter ? Dat kon hij ook niet vertellen. We besloten om een botscan te maken en een CT-scan om helder te krijgen waar het in mijn botten uitzaait en of het mijn organen [ naast de prostaat ] al heeft bereikt. Lekker begin van 2018 !

Scan 5 Scan 4

Vandaag was ik aan de beurt voor de botscan. Ik meldde me samen met Annemieke vanochtend om 10.00 uur voor het inspuiten van een injectie radioactieve vloeistof. Wilt u links of rechts geprikt worden ? Nou, liever helemaal niet…. Maar gelukkig ging het prikken snel en vakkundig. En dan maar wachten en wachten op het inwerken van de radioactieve vloeistof in mijn botten en mijn bloedbanen. Door mijn hele lijf. Gelukkig kan je goed werken in het Erasmus MC in Rotterdam en vloog de tijd voorbij. Om 13.00 uur was ik aan de beurt voor de botscan. Veel lotgenoten vinden zo’n scan maar niets en voelen zich opgesloten. Mij maakt het niet zoveel uit. Ik vroeg of ik muziek mocht luisteren op mijn telefoon tijdens de scan. Dat was geen probleem. Ik zette mijn favoriete playlist op met rustige nummers toen ik ging liggen. Terwijl het scan-apparaat over mij heen bewoog deed ik mijn ogen dicht en zweefde even weg. Het scan-apparaat ratelde 50 minuten door en ik kwam even tot rust. Voorzichtig dommelde ik weg. Heerlijk. Ik was toch wel moe van alle dingen om me heen de laatste tijd. Er gebeurt even zoveel in mijn lijf en om me heen.

Komende week wordt spannend : CT-scan maandag-vroeg en vooral woensdag 31/1 staat met hoofdletters in mijn agenda. Dan hopen we te zien waar het misgaat in dat lijf van mij en krijg ik advies voor de volgende stap in mijn ziekte-proces. En dat terwijl ik mij zo goed en fit voel….. Dan legt dr. De Wit ongetwijfeld keuzes aan me voor en ga ik met het gezin nadenken over de volgende stap. Maar woensdag mag ik ook het vliegtuig in om even weg te vliegen naar de andere kant van de wereld. Op weg naar Vietnam en Cambodja. En daar mag ik alles vergeten voor eventjes. Ja, het stormt om me heen, 2018 gaat er veel veranderen. Maar ik ben natuurlijk niet klein te krijgen, dat zit nu eenmaal niet in mijn genen…..

Reageer